احوال نگاهداشت جانب خداى تعالى را نهان و آشكار از جميع امور مهم‌تر داند و به رضا و خشم او اميدوار و خايف باشد ، و بر زنده گردانيدن شريعت و استوار گردانيدن بناء مسلمانى و بزرگ‌داشت اهل علم همت مقصور دارد ، و در ايمن داشتن راهها مبالغت نمايد . و در قلاع و حصون كوتوالان امين و حراسان با حزم نصب كند ، و حرمت امرا و مشاهير و معارف لشكر بر حسب درجه و تفاوت مقدار رعايت كردن از مهمات مصالح شمرد ، و از هركس آنچ بشنود ، نيك بشنود و در آن انديشه كند و آنچ زبده و خلاصهء سخن هركس باشد ، نگاه دارد ، [ 776 ] و ركن بزرگتر در نگاهداشت ولايت الفت دلها شناسد ، و رضا ندهد كه ميان حشم و خدم مخالفتى ظاهر شود ، و مواجب هركس بر حد و استحقاق او مقرر دارد ، و چون از كسى خيانتى يا جنايتى ظاهر شود ، در راندن حكم تأخير روا ندارد كه هيبت حكم در نفاذ سياست است ، و به وقت بار هر كس را از امرا و اصناف حشم از ترك و تاژيك براندازهء منصب و درجه مقام قيام و قعود معين گرداند و اسباب حرب در سفر و حضر مهيا دارد ، و هرهفته دو روز براى شنيدن مظالم در مسجد جامع حاضر شود و سخن مظلومان بىملالتى بشنود ، و كار مسلمانان آنچه معاملتى باشد ، به مشور ديوان معامله و آنچه شرعى باشد به فتوى ائمّه و حكم قضاه بگذارد و گماشتگان ولايت را بفرمايد تا رعايا را نيكو دارند و مال و معامله به وقت طلبند و تا مراجعت ما بر رعيت حواله نكنند ، و در جميع امور سياسى با مولانا ناصر الدين عبيد اللّه و غياث الدين بهرام و ناصر الدين ايلچى خواجه مشورت كند ، و امور شرعيه را به حضور مولانا نظام الدين و مولانا بدر الدين ازابى و نواب قاضى وقت به قطع رساند ، و در دخل و خرج و توفير و مستزاد خالصات ما به اتفاق تدبير سيف الدين بادام و خواجه شهاب عزيز تصرف نمايد و در آن كوشد كه بيشتر اوقات [ 777 ] به طاعات و عبادات به سر برد و از لهو و لغو اجتناب نمايد تا برخوردار دين و دنيى گردد . انشاء اللّه العزيز روز ديگر - شانزدهم رجب - ائمه و اشراف هرات را وداع كرد و جماعتى از ملكزادگان چون امير محمد و امير موفق ابناء ملك مغفور علاء الدين و از ائمّه چون مولانا صدر الدين قاضى و مولانا صدر الدين دره‌اى و مولانا سراج الدين عزيز و مولانا ملك الحكما سعد الدين حكيم و از امراء غور و هرات و اسفزار و خواص درگاه او چون امير دادبيگ و شمس الدين هارون و تاج الدين احمد و اختيار الدين سالار و امير ناصر الدين طغرل فوشنجى و امير بهاء الدين رزه و امير ابو بكر خليفهء مالانى و قرب دويست تن ديگر از اكابر غور و هرات و اسفزار بر عزيمت